Jak zrobić olejek lawendowy? Prosty przepis krok po kroku

Domowy olejek lawendowy najłatwiej przygotować jako macerat – wystarczy zalać suszone lub świeże kwiaty lawendy olejem bazowym i odstawić na kilka tygodni. Taki produkt wykazuje działanie relaksujące, przeciwzapalne i pielęgnacyjne. Z tego artykułu dowiesz się, jak dobrać proporcje, ile trwa maceracja i jak bezpiecznie stosować gotowy preparat.

Czym jest domowy olejek lawendowy i jakie ma właściwości?

Naturalny olejek eteryczny otrzymuje się w procesie destylacji parą wodną lub ekstrakcji rozpuszczalnikami. W warunkach domowych zdecydowanie łatwiej przygotować macerat lawendowy, czyli olej bazowy nasycony substancjami zawartymi w kwiatach. Taki preparat zawiera linalol, garbniki, flawonoidy i fitosterole, które odpowiadają za jego szerokie działanie.

Macerat lawendowy ma właściwości przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwzapalne. Pomaga łagodzić napięcie nerwowe, ułatwia zasypianie i sprawdza się w pielęgnacji cery trądzikowej, tłustej oraz dojrzałej. Działa też jako naturalny antyoksydant i odstrasza komary, a jego zapach wprowadza w stan odprężenia.

Domowy olejek lawendowy to macerat, a nie czysty olejek eteryczny – jego stężenie jest łagodniejsze, dlatego dobrze nadaje się do codziennej pielęgnacji, ale przed aplikacją na większe partie skóry zawsze należy go rozcieńczyć.

Jak przygotować składniki do olejku lawendowego?

Kwiatostany lawendy zbiera się w lipcu lub sierpniu, najlepiej w suchy i słoneczny dzień, w okresie wczesnego kwitnienia. Zebrany materiał suszy się w cieniu, w temperaturze maksymalnie 35 stopni Celsjusza. Niedokładne suszenie powoduje, że kwiaty mogą fermentować lub pleśnieć, co odbija się na jakości gotowego preparatu.

Do przygotowania olejku można użyć lawendy wąskolistnej, szerokolistnej lub wysokogórskiej. Świeże łodygi układa się ciasno w naczyniu, natomiast suche kwiaty są lekkie i wypełniają słoik w około 3/4 wysokości. Dobrze sprawdzają się oleje o stabilnym składzie – słonecznikowy, winogronowy, jojoba, migdałowy, arganowy lub oliwa z oliwek.

Przed zalaniem wybrany olej bazowy można lekko podgrzać, co przyspiesza uwalnianie związków aromatycznych. W metodzie na zimno podgrzewanie nie jest konieczne, ale cały proces trwa wtedy dłużej.

Jak zrobić olejek lawendowy z suszonych kwiatów?

Przygotowanie olejku z suszonej lawendy jest proste, ale wymaga cierpliwości. Cały proces wygląda następująco:

1. Wyparz słoik o pojemności około 200 ml i dokładnie go osusz.
2. Wsyp suszone kwiaty lawendy tak, aby sięgały mniej więcej 3/4 wysokości naczynia.
3. Zalej lawendę olejem bazowym, dbając o to, by cały materiał roślinny był zanurzony.
4. Szczelnie zakręć słoik i odstaw w nasłonecznione miejsce na 4–6 tygodni.
5. Co kilka dni potrząśnij naczyniem, aby składniki lepiej się połączyły.
6. Po tym czasie przecedź płyn przez gazę lub sitko i przelej do butelki z ciemnego szkła.

Podstawowa zasada maceracji: im dłużej kwiaty pozostają w oleju, tym bardziej skoncentrowany staje się gotowy preparat.

Czas maceracji i przechowywanie

Typowy czas maceracji wynosi od 4 do 6 tygodni. Krótszy okres, około 2–4 tygodni, również pozwala uzyskać delikatny produkt, ale dłuższe leżakowanie zwiększa jego intensywność. Gotowy olejek należy przechowywać w chłodnym i zaciemnionym miejscu, najlepiej w szczelnej butelce z ciemnego szkła.

Jak zrobić olejek lawendowy ze świeżej lawendy?

Metoda na świeżych łodygach jest znacznie szybsza i nie wymaga wielotygodniowego oczekiwania. Świeżą lawendę warto posiekać, aby uwolniła więcej aromatu, a następnie ciasno ułożyć w dużym słoiku. W garnku podgrzewa się około 200 ml oleju bazowego, po czym gorącym płynem zalewa roślinę.

Po ostygnięciu mieszaninę przecedza się przez sitko i przelewa do czystego naczynia. Tak przygotowany preparat ma nieco lżejszy aromat niż macerat z suszonych kwiatów, ale jest gotowy do użycia od razu po wystudzeniu.

Porównanie obu metod przedstawia poniższa tabela:

Jak stosować gotowy olejek lawendowy?

Domowy preparat nadaje się wyłącznie do użytku zewnętrznego. Przed nałożeniem na większy obszar skóry należy połączyć go z olejem bazowym. W gotowych kosmetykach nie przekracza się maksymalnego stężenia 2%, ponieważ wyższe dawki mogą podrażnić naskórek i wywołać zaczerwienienie.

Preparatu nie wolno przedawkowywać. Przyjęcie zbyt dużej ilości doustnie grozi zapaleniem błony śluzowej żołądka i jelit, a wtarcie w skórę w nadmiarze może skutkować zaczerwienieniem i rozgrzaniem.

Pielęgnacja skóry twarzy i włosów

Olejek sprawdza się w pielęgnacji cery trądzikowej, tłustej i mieszanej. Można go dodawać do kremów, balsamów i maseczek, a przy cerze dojrzałej wspomaga regenerację naskórka i wygładza drobne zmarszczki. W przypadku zmian skórnych dobrze łączy się z glinką czerwoną lub zieloną.

Na włosy preparat nakłada się co najmniej godzinę przed myciem. Dzięki właściwościom sebostatycznym i przeciwgrzybiczym pomaga przy przetłuszczającej się skórze głowy oraz łupieżu. Można go dodać do gotowego szamponu lub odżywki.

Aromaterapia i łagodzenie napięć

Olejek można rozpylać w pomieszczeniu za pomocą dyfuzora ultradźwiękowego lub kominka aromaterapeutycznego. Kilka kropli dodanych do ciepłej kąpieli działa rozluźniająco i ułatwia zasypianie. Pomaga też przy napięciowym bólu głowy – wystarczy rozcieńczoną kroplą delikatnie posmarować skronie.

Włożony do szafy woreczek z suszonymi kwiatami lawendy odstrasza mole, a sam olejek może pełnić rolę naturalnego środka przeciw komarom. Warto również stosować go do masażu, ponieważ poprawia krążenie krwi i zmniejsza napięcie mięśniowe.